Λεφτήρα: είναι η πεταλούδα.
Στο εμπορικό του Πανάγου Γεώργαρη στο Καστόρι Λακωνίας, μια γυναίκα περασμένης ηλικίας ζήτησε «γνέμα της λεφτήρας και κουτουμπρελέ» δηλαδή κλωστή μάρκας «Πεταλούδα» και κοτόν περλέ.
Η λεφτήρα δεν καταγράφεται στα Ν.Ε. λεξικά και μάλλον ετυμολογείται από το λατινικό levis (=ελαφρύς) λεβ-τήρα, λεφτήρα. Από αναγραμματισμό προκύπτουν το φέλτρον (πεταλούδα) και φλετουράω (πεταλουδίζω).

Στο αντιλεξικό Μποσταντζόγλου καταγράφεται το πεταρίζω, πεταλουδίζω και αναφτερούγισμα, που είναι η ελαφρά και ασταθής πτήση της πεταλούδας.
Στο χωριό έλεγαν «φλετουράει η καρδιά μου», πεταρίζει, λαχταράει, υπάρχει και παρατσούκλι Φλεχτούρης.
Στο «Φυσικής απάνθισμα» του Ρήγα Φεραίου, κεφ. ΚΑ΄ «περί σκωλήκων και φέλτρων» ο Γαλλικός όρος papillon (=πεταλούδα) αποδίδεται με τη λέξη φέλτρον.
Η λέξη απαντάται στο Βελεστίνο, στο Καρπενήσι, στο Πήλιο και στην Πελοπόννησο. Στο γλωσσικό ιδίωμα του Πηλίου καταχωρίζονται οι λέξεις «φλέτρους ή φλέτρας» και «φιλτράου».
Στην Περισυναγωγή Γλωσσικής Ύλης θησαυρίζεται το ρήμα φλετουράω που σημαίνει πετώ, κινούμαι ελεύθερα και λέγεται και επί ζωηρών νηπίων. 

Αποδιαλεγούδι: αποδιαλεγούδι ή αποδιαλούδι ή απογιαλεγούδι είναι το αντικείμενο τελευταίας διαλογής. Αφού γίνεται ένα ξεδιάλεγμα αυτό που μένει από την διαλογή λέγεται αποδιαλεγούδι.
Είναι το σκουπίδι , το σκύβαλο, το περίττωμα.
Αποδιαλούδι ή απορριξιμιό ονομάζεται κατά τον Βυζάντιο το απόβαλμα του σκοτωμένου εμβρύου.
Η μάνα έλεγε στην κόρη της «να διαλέγεις, να μη σε διαλέγουνε και μείνεις αποδιαλεγούδι».
Αποδιαλεγούδια είναι τα απομεινάρια στο τέλος της λαϊκής αγοράς ή και ό,τι ξεμένει στα καλάθια των εμπορικών καταστημάτων, και πουλιέται σε απίστευτα χαμηλές τιμές.

Μπασιά: «έχει μπασιά» έλεγαν όταν πήγαιναν σε δημόσιο κατάστημα να εξυπηρετηθούν σε τακτό χρόνο και συναντούσαν πολύ κόσμο στην ουρά (π.χ. για να πληρώσουν λογαριασμούς, να εισπράξουν τη σύνταξη, να ψηφίσουν…).
Η μπασιά (έμβαση) ήταν το σημείο μπροστά στην είσοδο.
Έμβασις λεγόταν στα αρχαία χρόνια η επιβίβαση στο πλοίο και Εμβάσιος ονομαζόταν ο Απόλλωνας τον οποίο επικαλούνταν οι επιβιβαζόμενοι σε πλοίο για να τους προστατέψει.
Εμπατή είναι η κύρια είσοδος του σπιτιού αλλά και εμπαδόν ένα μικρό χωλ στην είσοδο.
Στη Θηραϊκή γλώσσα αμπασία και αμποριά είναι το μέρος από εισερχόμαστε στα αμπέλια.
Με τη λέξη σχετίζεται η ονομασία της Μονεμβασιάς.
Το κάστρο της Μονεμβασιάς (λαλούδι της Μονεμβασιάς) κτίστηκε πάνω σε βράχο (λαλούδι=πέτρα) με μοναδική πρόσβαση από τη στεριά, μια στενή λωρίδα γης. Εποικίστηκε τον 6^ο μ.Χ αιώνα, από Λάκωνες που κατασκεύασαν και την πρώτη ξύλινη, κινητή γέφυρα για να ενώσουν τον βράχο με την ακτή. Έτσι προέκυψε η ονομασία του κάστρου (μόνη εμβασιά, μπασιά) που σημαίνει «μοναδική είσοδος».

Πηγή φωτογραφίας: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B1#/media/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Blue_morpho_butterfly.jpg